Aan de wandel

Bijgewerkt: 19 nov 2019

Dakota leert samen met mij, met ons en met de andere honden te wandelen.

Ze gaat voornamelijk met mij alleen op pad.

Het samen wandelen, los lopen en aan de lijn lopen, leer ik haar individueel aan.


Gedurende het eerste levensjaar van Dakota zal ze minimaal met de andere honden tegelijk wandelen. Tijdens de vakantie hebben we daar rekening mee gehouden.

We gingen 2 of 3x per week met alle honden tegelijk op pad, de rest van de tijd gaan ze allen individueel mee met Robert of met mij.

Wanneer alle honden meegaan op wandeling moet ik oog hebben voor de interactie die er tussen de honden plaatsvind. Ik moet mijn acties goed timen om Dakota bijvoorbeeld bij me te roepen en daar succesvol in te zijn. Opletten dus !

Leren samen te wandelen werkt wanneer ik dit individueel benader. Er is overzicht, ik ben niet afgeleid, Dakota is niet afgeleid door de andere honden en dat is een prima situatie om te leren.

Voor mij is het belangrijk dat de hond ervaart dat wij samen wandelen, dus Dakota en ik samen.

Wanneer ik haar aan de lijn doe, dan heb ik de andere kant van die lijn vast, dat is een interactie tussen ons.

Dakota ervaart dat dit zo werkt, dat dit een 'lijntje' tussen haar en mij is op dat moment.

Wanneer er dan 1 of 2 andere honden omheen lopen kan het gebeuren dat de aandacht van de pup veelal naar die honden gaat.

Een hond zal merendeels de voorkeur hebben om aandacht te hebben voor soortgenoten wanneer die keuze er is.

Nu leeft Dakota met Duggan en Beertje samen. De aandacht is op meerdere fronten verdeeld. In huis merken we dat Dakota makkelijk haar aandacht kan verdelen tussen ons en de andere honden.

Tijdens de wandelingen die we gezamenlijk doen merken we ook dat we haar individueel aan kunnen spreken.

Het is fijn dat ze deze kwaliteit laat zien. Heel fijn voor ons, omdat de opvoeding en begeleiding van haar daardoor makkelijk gaat.

Maar dat ze die kwaliteit laat zien betekent niet dat ze daarom altijd met de andere honden tegelijk meegaat.

Ze is ruim 5 maanden oud, volop aan het leren en aan het ontdekken, staat open voor nieuwe ervaringen.

Daar maak ik gebruik van. Op dit moment kan ik een basis creëren in het aanleren en oefenen van bepaalde vaardigheden en samen wandelen is voor mij een belangrijke vaardigheid.

De oudere honden wandelen makkelijk mee, zowel los als aan de lijn.

Als dit zo is, waarom de pup dan toch veelal alleen meenemen?

Dat heeft puur met aandacht van mij te maken. Wanneer ik altijd met 2 of 3 honden op stap ga verdeel ik mijn aandacht, want we wandelen samen.


Om Dakota het wandelen met mij aan te leren heb ik mijn onverdeelde aandacht nodig om haar te begeleiden.

Ik wil op tijd kunnen anticiperen op wat zij aangeeft, ze is net als de andere honden een individu met haar eigen voorkeuren en manier van leren.

Ik moet haar nog leren kennen, daar ben ik mee bezig.

Ik vind dat ze dat verdient, mijn onverdeelde aandacht en openstelling om haar oprecht te leren kennen.

Door die visie, ik geloof dat echt, is het heel leuk en makkelijk om Dakota het samen wandelen aan te leren en die ervaring positief te laten zijn.

De eerste 4 weken dat ze bij ons was heb ik niet met haar aan een lijntje gewandeld op de manier zoals merendeels bekend is bij mensen met honden.

Ze heeft wel kennis gemaakt met het lijntje. Ze had een halsbandje met een riempje om wanneer ze meeging in de auto.

Eenmaal in de polder mocht ze los meelopen, het lijntje ging er dan alleen aan wanneer ik haar situatie veilig wilde stellen omdat er bijvoorbeeld verkeer langs kwam.

Wanneer ik vond dat ze langer aan de lijn moest zijn dan liep ze mee aan de flexi-lijn, een lange lijn.

Aan die lijn mag ze, nu nog, heen en weer scharrelen en snuffelen. Voor of achter me lopen, kan allemaal.

In huis en in de tuin was ik die 4 weken vrijwel dagelijks aan het oefenen met het lopen aan de korte lijn.

Ik heb een voorkeur om te wandelen met een korte jachtlijn. Robert heeft een voorkeur voor halsband met riem.

De ene dag kreeg Dakota het jachtlijntje omgehangen en dan liepen we samen door de woonkamer en door de tuin.

Samen planten water geven, oud papier opruimen, even iets pakken uit de schuur.

En de andere dag deden we dit met halsband en riempje.

2 of 3x per week even buiten voor ons huis op het terrasje zitten en beetje heen en weer scharrelen tussen een aantal prikkels zoals langsrijdend verkeer en pratende mensen.


Mijn aandacht ging dan volledig naar Dakota. Wanneer ze ontspannen naast me meeliep, ontspannen was in totaliteit, gaf ik haar een voertje en een verbale ondersteuning.

Wanneer ik merkte dat ze afgeleid raakte, vroeg ik haar weer 'bij de les' en wanneer dat lukte meteen weer de beloning.

Wanneer ik zag dat dit moeilijker was dan stopte ik met de oefening, morgen weer een kans.


Toen ze 13 weken oud was ben ik voor het eerst met haar de straat heen en weer gewandeld, een kleine 200 meter. Door de opbouw van het naast me lopen aan dat korte lijntje, ze was tot nu toe niet anders gewend, ging dit ook zo. Ze stapte simpelweg naast me mee.

(ik heb haar in de leeftijd tot 13 weken wel meegenomen naar bepaalde situaties en locaties om te wennen aan die omstandigheden, maar dan veelal op de arm of stilstaan met haar zodat ze kon snuffelen en kijken)

Daarnaast heb ik een voorkeur om de pup los mee te laten lopen, uiteraard alleen op locaties waar dit veilig is en waar dit toegestaan is.

Dat zijn voor mij overwegend de poldergebieden en afgelopen maand in Frankrijk hebben Dakota en ik ons prima vermaakt in de bosgebieden daar.

- Over het los mee lopen van Dakota schrijf ik een aparte Blog.


Tijdens een wandeling kan het zo gaan:

  • Uit de auto - tuigje om en flexi lijn eraan

  • Na een paar minuten, locatie is geschikt - Dakota mag los van de lijn, tuigje blijft om

  • Verderop, geen goed overzicht - flexi lijn eraan

  • Overzicht weer oké - los van de lijn

  • Bijna terug bij de auto - even het jachtlijntje omhangen en een stukje meelopen naast me tot aan de auto


Dakota gaat een grote hond worden, een Duitse Staande Korthaar heeft een enorm krachtig lijf en wil graag vooruit, wil graag bewegen.

Wanneer ik het lopen aan de lijn niet meteen aan zou leren, haar niet meteen kennis laat maken met wat voor ons beiden werkt, dan zou het lastig kunnen gaan worden om haar dat alsnog aan te leren wanneer ze ouder is.

Ze zou dan succes ervaringen voor zichzelf opbouwen die te maken hebben met niet ontspannen aan een lijn meewandelen en ik kan niet op tegen die ervaringen, dat idee hoef ik echt niet te hebben.


Ik heb tijdens onze vakantie in Frankrijk weer gemerkt, net als bij de opvoeding van Duggan en Brego destijds, dat hetgeen ik doe werkt.

Het werkt voor mij en mijn honden. Vooral gebaseerd op verplaatsing in mijn hond en oog hebben voor wat ik wil en wat mijn hond wil.

En dan de belangrijkste factor: Tijd !

Neem de tijd, geef het de tijd en kies op tijd dan is het opvoeden van je pup totaal geen strijd.