Een pup te logeren

Afgelopen week heeft zwarte Labrador pup Tommi bij ons gelogeerd.

Tommi is een jong teefje, volop in ontwikkeling en op ontdekkingsreis.

Voor ons tevens een leuke manier om te zien hoe Duggan en Beertje samen op een pup zouden reageren.

Beertje woont nog maar 7 weken bij ons, dus wij zijn elkaar ook nog aan het leren kennen.

Dit jaar, als het volgens plan verloopt, komt er een Duitse Staande Korthaar pup bij ons.

En vandaar de eerdere opmerking dat wij het interessant vonden om te zien hoe de 2 oudste dit gingen ervaren met een pup van een paar maanden oud.

Duggan, onze reu, gaf zeer duidelijk te kennen dat Tommi te druk en niet respectvol op hem reageerde. Ze ging niet tot nauwelijks ondersteboven liggen wanneer hij contact met haar maakte, iets wat hij blijkbaar wel wilde zien gebeuren.

Ik had ook al de inschatting gemaakt dat Tommi een sterk karakter en veel doorzettingsvermogen heeft. Kenmerken die Duggan ook heeft.

Duggan gaf de eerste 2 dagen steeds aan dat ze niet bij hem in de buurt moest zijn wanneer ze dit ongecontroleerd en onstuimig deed.

Wanneer ze rustig rondliep of langs hem liep, dan maakte hij zelf even kort contact en wij zagen hem dan zo reageren dat hij wilde dat ze ondersteboven ging liggen.

Hij gaf een korte snauw of liet een zachte grom horen, Tommi ging dan zitten, maar niet liggen.

Dan liep hij weer van haar weg, zo zijn er veel momenten geweest.


De contacten van Tommi met Beertje waren wisselend. Beertje is zeer tolerant en een rustige opvoeder. Ze liet even de onstuimigheid van Tommi toe en gaf dan met een snauw of een grom aan dat het voldoende was geweest.

1x zagen we dat Tommi meteen na de waarschuwing van Beertje weer doorging met datzelfde gedrag en toen kwam Duggan er meteen bij om duidelijk te maken aan Tommi dat ze het signaal van Beertje serieus moest nemen.

Een waanzinnige samenwerking van de 2 oudste honden.

Beertje en Tommi hadden al snel speelmomenten met elkaar, beetje rollebollen tot het moment dat Beertje dan aangaf dat het voldoende was.

De ene keer was dat met een grom, omdat Tommi te hard speelde. Een ander keer stopte het spel gewoon doordat Beertje ging liggen of wegliep.

De 3e dag was er ineens het moment dat Tommi ging liggen in contact met Duggan.

Ik ben heel blij dat ik dat heb gezien, want vanaf dat moment verliep het opvoeden van Duggan heel anders.

Zijn houding was meer open en uitnodigend, hij liet haar meer onstuimigheden begaan voordat hij liet merken dat het toch echt wel voldoende was.

En zijn ingrijpen was meteen vanaf dat moment zachter en subtieler, iets wat Tommi zeer goed begreep.

De sfeer tussen de 3 honden werd gemoedelijker, toleranter en speelser. En wij zagen ook het respect van Tommi voor beide oudere honden.

Ze ging ze steeds rustiger benaderen en ik zag haar enorm kijken naar Duggan om hem na te doen.

En dat herkende ik van Duggan toen hij pup was, hij deed destijds Brego na.


Het lijkt wel een reis.

Iedere stap ligt achter je, je gaat verder, je onderzoekt, je leert, je kijkt, je.........

Dat zie ik heel sterk bij de honden. Ze gingen steeds weer met elkaar verder vanaf het punt waar ze dan aangekomen waren, schitterend en de manier.


Tijdens de reis tussen wie je was en wie je gaat worden vind de dans van het leven plaats - Indiaans gezegde

Ik heb vanaf de start vertrouwen gehad in Duggan, maar het was een uitdaging. Ik ben veel thuis geweest om de taal en het contact tussen de honden te kunnen aanschouwen.

Ik heb een groot deel van de opvoeding en begeleiding van Tommi aan Duggan overgelaten. Zij begrepen elkaar zeer goed en ik begreep zeer goed dat er wat te regelen was en dat Duggan dat ook van plan was.

Beertje is daarin zeer belangrijk geweest met haar rol als bemiddelaar, in die rol heeft ze meerdere keren de spanning doorbroken tussen Tommi en Duggan door te gaan spelen met 1 van de 2 of ze pakte een speeltje en ging daar dan zo opvallend mee zwiepen en gooien dat de andere 2 meteen afgeleid waren en mee gingen doen.

Dat is toch een mooie zachte oplossing voor een jonge hond om te leren.


Ik verwacht dat Tommi veel heeft geleerd, maar ik kan constateren dat ik ook even 'op school' zat en Duggan was de hoofdmeester met in zijn kielzog mentrix Beertje.


Mijn insteek is dus geweest om dingen te laten gebeuren, daarvoor moet je vertrouwen hebben in je honden en natuurlijk ook in de pup.

Die inschatting heb ik juist gemaakt, daar had ik vertrouwen in en ik heb geen moment twijfel gehad.


Dat vertrouwen heb ik tevens uitgesproken naar de eigenaren van Tommi en ik heb uitgelegd waarom Duggan deed wat hij deed.

Op het moment dat zij Tommi kwamen halen hebben zij gezien en gevoeld hoe het contact tussen de honden was en dat het bijna verbazingwekkend is hoe de honden dat met elkaar regelen.


Naast deze opvoedkundige lessen van mijn honden hebben wij (weer) ervaren hoe leuk we het vinden om een pup in huis te hebben en te begeleiden. Want naast bovenstaande info waren we uiteraard bezig met rust, regelmaat en ritme. Elementen waar een pup zeer bij gebaat is om te kunnen leren, te ontdekken en te kunnen groeien.

Tommi kon heerlijk rusten in de bench, een paar keer per dag eten, wandelingetje, spelmomenten, lekker knuffelen, ondeugende streken uithalen......lekker pup en lekker jong zijn.


Tommi is net als Duggan een labrador met werkbloed in haar aderen. Op heel veel momenten leek het of ik met een mini-Duggan onderweg was. Heel natuurlijk, voor mij vanzelf, beweeg ik dan voort en doe en zeg ik dezelfde dingen als in het contact met Duggan. En dan zag ik dat Tommi meteen positief, rustig en met veel controle en plezier contact met mij had en met de opdrachtjes die we dan aan het ontdekken waren.


Het was een mooie enerverende week, veel buiten geweest en mooie lessen geleerd van mijn honden en pup Tommi.

Wil je beweging zien, ik heb een filmpje gemaakt..klik hier om het te bekijken.