Kun jij apporteren?

Vele jaren geleden heb ik leren apporteren van mijn Labrador Bailey.

Hij ademde het apporteerwerk in en uit.

Wanneer ik dacht dat ik wel wist hoe een apport moest verlopen en daarmee te hoog van de toren blies, zette hij me direct met mijn 2 modderlaarzen terug op de grond.

Hij liet me dan zien hoe het moest gebeuren, hij wist wat er moest gebeuren en hij wist waartoe hij in staat was.

Die hond had overzicht, die hond had zelfvertrouwen en hij deed iets waar hij plezier in had.

Hij was er goed in, zijn doel was altijd duidelijk.

Het apport halen na opdracht van mij, vastpakken, vasthouden en naar mij terug brengen om het af te geven in mijn handen.

Bailey, 1 van mijn leraren in de kunst van het apporteren

Ik raakte in verwarring van trainers en mensen die mij advies en les gaven, overigens volledig op mijn verzoek. Ik had besloten les te volgen. Ze keken naar mij en niet naar Bailey.

Ze zagen zeker dat Bailey prachtig kon apporteren, maar daar bleef het bij.

Ik raakte in verwarring omdat ik de opdracht kreeg dat ik eraan moest werken dat de hond het niet voor het zeggen heeft en dat ik de leiding moest nemen in het geven en uitvoeren van de opdrachten.

De verwarring was compleet omdat ik toch echt overtuigd was van het feit dat mijn hond het apport uitvoert. Hij snelde immers pijlsnel, doordacht en met vertrouwen naar ieder apport wat we deden. Hij was het die met de dummy of het wild in zijn bek terug kwam rennen naar mij en het vervolgens met mij deelde, het aan mij overhandigde. En dat deed hij altijd en zonder twijfel.


Ik was er door Bailey al achter gekomen dat apporteren vooral gaat over delen.

Het delen van de verantwoordelijkheid om het apport te vinden en terug te brengen, dit doe ik samen met de hond.

Dat samen doen, daar past voor mij dat component van leiding nemen niet in.

Ik vond het meer het delen van de regie, ieder zijn gelijke aandeel.


Toen kwam ik in aanraking met een trainer die Bailey zag.

En hij kon mij uitleggen wat de hond liet zien, wat er nu precies gebeurde, hoe hij zijn jachtverstand gebruikte en hoe ik daar gebruik van kon maken in het ontwikkelen van ons als team.

En vanaf dat moment was het ademhalen en het samen apporteren in- en uitademen.


"Volg je hond maar, volg hem met je ogen, niet met je verstand", hoorde ik meermaals en dat mantra is nog altijd aanwezig wanneer ik met mijn honden apporteerwerk doe.

"Weet jij het weer beter dan je hond, stop maar, ik zie je volgende week weer", ook dat kreeg ik te horen. En ik kon serieus vertrekken, geen discussie. Ik moest losgeweekt worden van de invloeden van het jaar daarvoor en de mensen waar ik advies van had gekregen.

Ik kreeg uitleg, ik kreeg les, ik kreeg de kans om te ontwikkelen en uit te vinden.

Ik mocht en kon op mijn gevoel met Bailey samenwerken en doen wat voor ons als team ontspannen en succesvol was.

En de trainer zag Bailey voor wie hij was. "Potdomme, dat is een tophondje Annelies", is 1 van zijn bekende uitspraken.

En ik groeide zomaar een kop groter daar op dat grasveld.


Een volgende les werd er gevraagd Bailey even in de auto te laten wachten.

Een bak koffie werd ingeschonken en de trainer vroeg mij; "Kun jij apporteren"?

En vol vertrouwen, op mijn gevoel, zonder na te denken antwoorde ik dat ik dat zeker kon.

Ik heb geduld, ik ben rustig, doelgericht, duidelijk, kijk naar mijn hond, ik kan mijn plannen bijstellen, ik ben verbaasd, ik ben trots op mijn hond en heb vertrouwen in hem, ik kan hem laten werken en beslissen, ik stop wanneer ik moet stoppen, ik schreeuw niet en word niet boos en ik deel de liefde voor het apporteren met Bailey, ik leer van en met mijn hond.


En hij zegt: "Haal je grote vriend erbij en dan gaan we aan de slag!"

Na die les kreeg ik nog een bak koffie met taart erbij en daarbij vermelde hij: "Als jij de kans krijgt om mensen te leren naar hun hond te kijken en met ze te werken aan het leren zien van eigen potentieel en dat van hun hond, wil je dat dan serieus overwegen?"

Daar heb ik toen volmondig, nogal wiedes met een stuk gebak in mijn waffel, ja op geantwoord. Zonder twijfel.


In dit filmpje kun je zien hoe die vaardigheden eruit zien in samenwerking met de honden die nu om me heen zijn.